Υπάρχουν καλοκαίρια που τα θυμάσαι για τις παραλίες, τα ταξίδια και τα ξενύχτια. Και υπάρχουν καλοκαίρια που τα θυμάσαι για εκείνες τις στιγμές που ξύπνησαν μέσα σου κάτι που μέχρι τότε κρατούσες κρυφό.

Εκείνο το καλοκαίρι ήμουν δεκαοκτώ. Είχα τελειώσει με τις εξετάσεις, τα είχα πάει θαυμάσια και ήξερα πως περνούσα εκεί που ήθελα. Ήμουν καλή μαθήτρια, όχι επειδή μου το ζητούσαν οι άλλοι, αλλά επειδή ήθελα να έχω επιλογές. Πάνω απ’ όλα όμως ήθελα να φύγω από τη Λευκωσία, να ζήσω φοιτητική ζωή, να αναπνεύσω μακριά από τους δικούς μου, μόνη και ελεύθερη.

Τα είχα προετοιμάσει όλα. Είχα χωρίσει με τον Δ., δεν είχα τίποτα με κανέναν, είχα συμφωνήσει με την Κ. κι έμεναν μόνον οι λεπτομέρειες.

Η Κ. ήταν η καλύτερη φίλη μου. Ήταν η μόνη στην οποία είχα πει τα πάντα και η μόνη φίλη μου που δεν ήταν παρθένα.

Το πεδίο ήταν ελεύθερο και ο προορισμός ήταν η Αγία Νάπα. Οι πρώτες μας διακοπες μόνες μας, ολομόναχες!!! Θυμάμαι ακόμα τα γέλια μας και τα σχέδιά μας. Θα περνούσαμε πέντε μέρες όλες κι όλες, αλλά για μας φάνταζαν αιώνες.

Νοικιάσαμε ένα δωμάτιο μ’ ένα μπαλκόνι με υπέροχη θέα στη θάλασσα. Φτιάξαμε έναν καφέ και καθίσαμε στο μπαλκόνι να τον απολαύσουμε.

Η Κ. είχε στρογγυλά μπουτάκια, ένα σχετικά μεγαλούτσικο αλλά υπέροχα στητά κώλο και μεγάλα βυζιά. Αυτά τα βυζιά της τα ζήλευα από πάντα. Όχι πως τα δικά μου είναι μικρά, κανονικά είναι. Αλλά της Κ. ήταν και παραμένουν το απωθημένο μου.

Έφτασε η ώρα να ετοιμαστούμε για την παραλία. Σηκώθηκα με πολλή φυσικότητα κι άρχισα να γδύνομαι μπροστά της. Στα μάτια της διάβασα ενόχληση αλλά και περιέργεια. Στάθηκα μπροστά της μόνο με το κιλοτάκι και την προέτρεψα να κάνει γρήγορα για να μη χάσουμε τη μέρα μας. Έπιασα το βλέμμα της να εστιάζει στο μουνί μου πάνω από το κιλοτάκι.

-    «Το ξυρίζεις;», με ρώτησε χασκογελώντας.

-    «Όχι βρε! Αλλά το περιποιούμαι λίγο πιο πολύ απ’ το μπικίνι. Θέλεις να δεις;», τόλμησα.

Έγνεψε συγκατανευτικά. Τώρα πια δεν γελούσε.

-    «Εντάξει, αλλά θα μου δείξεις και το δικό σου…», πέρασα στην επίθεση.

Ήμουν ήδη καυλωμένη…

Άρχισε να γδύνεται διστακτικά. Όταν οι βυζάρες της ελευθερώθηκαν από το σουτιέν κι έπεσαν μπροστά στα μάτια μου, ένοιωσα τα υγρά μου να κυλούν στα μπούτια μου. Κατέβασα αργά - αργά το κιλοτάκι μου. Τα μάτια της καρφώθηκαν πάνω στο μουνί μου…

Το είχα περιποιηθεί όσο καλύτερα μπορούσα. Ήταν ξυρισμένο στο μπικίνι αλλά και λίγο περισσότερο. Είχα αφήσει μια αρκετά παχιά «γραμμή» παραλληλόγραμμη, έχοντας ψαλιδίσει τις τρίχες αλλά όχι πολύ.

Κατέβασε το κιλοτάκι της και μου εμφάνισε έναν πραγματικό θάμνο. Ένα εντελώς απεριποίητο μουνί που, όμως, φώλιαζε ανάμεσα στα υπέροχα στρουμπουλά μπουτάκια της. Όσο ένιωθα την αδυναμία της τόσο καύλωνα. Την πλησίασα.

-    «Μπορώ να αγγίξω;», ρώτησα με βραχνή από καύλα φωνή.

Δεν απάντησε και προχώρησα. Άγγιξα τις βυζάρες της. Το δάχτυλό μου περιεργάστηκε τις μικρές ρώγες της. Τις ένιωσα να σκληραίνουν. Καύλωνε το πουτανάκι. Η ματιά της θόλωσε όταν το άλλο μου χέρι την χάιδεψε χαμηλά. «Ή τώρα ή ποτέ!», σκέφτηκα.

Ένα δάχτυλό μου προχώρησε και ακούμπησε τη σχισμή στα μουνόχειλα της. Ήταν υγρή! Έπιασα το χέρι της και το έβαλα πάνω στο μουνί μου. Άρχισε αμέσως να τρίβει την κλειτορίδα μου. Το ίδιο κι εγώ. Αναστέναξε και τεντώθηκε.

Όσο τριβόμαστε, την πλησίασα και ζήτησα το στόμα της. Ανταποκρίθηκε αμέσως. Ήταν το πρώτο μου γλωσσόφιλο με γυναίκα. Και ήταν τέλειο. Οι γλώσσες μας ήταν χωμένες μέσα στα στόματα και έπαιζαν τρελά.

Ένιωσα ένα δάχτυλο να χώνεται στο μουνί μου, έπειτα δύο, έπειτα τρία… Ούρλιαξα σχεδόν και έχωσα δύο δικά μου βαθιά μέσα της. Έχυσε σχεδόν αμέσως. Το χέρι μου γέμισε από τα παχιά υγρά της.

-    «Μη σταματήσεις, κάνε με να χύσω…», την παρακάλεσα.

Συνέχισε να με γαμάει με τα δάχτυλά της, τώρα ακόμα πιο άγρια. Έχυσα κρατώντας την σφιχτά από τα κωλομέρια.

Κοιταχτήκαμε αμίλητες… Έπειτα πήρε το μαγιό της και μπήκε στο μπάνιο ν’ αλλάξει. Οι πέντε μέρες μόλις είχαν ξεκινήσει…